Wednesday, June 17, 2009

ဂ်င္းေဘာင္းဘီဝတ္ လူငယ္တေယာက္

ဇာတ္သိမ္းခန္း မရွိဘဲ
ကြဲေနေသာ အသည္းမွာ....
ကိုယ္ေရာင္ကိုယ္ဝါ ထည္ဝါလြန္း
အဝါေရာင ္ေန့ခင္း အရွည္ၾကီးထဲ
ေလျပင္းမ်ား စြမ္းစြမ္းတမ ံထန္လို့
ေျခဖ်ားကစ ေလာင္ေနေသာ မီးမ်ားနဲ့ ယိမ္းထိုး
ကၽြန္ေတာ့္ အိပ္ကပ္ထဲမွာ....
အိမ္ျပန္ခ်င္စိတ္ဟာ .၁၀၀
ကၽြန္ေတာ ့္႐ုပ္ရည္ဟာ
ကၽြန္ေတာ္.အိမ္နဲ့သာ အလိုက္ဖက္ဆံုး လို့
ျပန္လည္အမႊန္းတင္
ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူ ဟာ
ကၽြန္ေတာ္.ထက္ အရပ္နိမ့္ ေသာ္လည္း
ပင္လယ္ထက ္အရပ္ျမင့္သူလို့ ထင္မွား
အဲဒီလ ိုသံသယေတြဟာ
လမ္းခုလပ္က ဆြဲလားရမ္းလား
ကၽြန္ေတာ္ မျပီးေသးပါ     
ေမးခြန္းကို ကိုင္ဖတ္လပ္စ တန္းလန္း
ကေနရင္း သီခ်င္းဆံုး ခံလိုက္ရတဲ့
ကေခ်သည္ရ ဲ့လက္ဆစ္ေျခဆစ္ တန္းလန္းနဲ့
ကၽြန္ေတာ္ မျပီးေသးပါ။
မွန္ကြဲစေလးမ်ား....
တစ္ရြာဝင္တစ္ရြာထြက ္စုေဆာင္း
လူ့ေဘာင္ေလာကၾကီးရဲ့ ပကတိ႐ုပ္သြင္မွာ
ေဟာဒီမွာပ ါခင္ဗ်ာ..!
အပီအျပင ္႐ြတ္ဆိုျပခဲ့ခ်င္ ဆႏၵေသြးသားနဲ့
ကၽြန္ေတာ ္မျပီေသးပါ။
သူငယ္ခ်င္းေရ....
အေကာင္ပကတိ ေနာက္ဆုတ ္သြားဖို့ရာမွာ
ျဖစ္ႏိုင္ေျခက နည္းပါး
ငါ့မွာက ဂ်င္းေဘာင္းဘီ အသစ္နဲ့ေလ....။      ။ 
 
                            ခရမ္းျပာထက္လူ

No comments: