ဒီမိုကေရစီဆိုတာဘာလဲ။
ဒီအခ်က္ကို ကြ်န္ေတာ္ရွင္းျပခ်င္ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီရဲ့သေဘာဟာ အေျခခံအားျဖင့္ သေဘာတရားႏွစ္ခုမွ ဆင္းသက္လာတာကိုေတြ ့ရတယ္။
(၁) ပထမသေဘာတရားကေတာ့ လူဆိုတာ ေမြးလာကတည္းက လြတ္လပ္တဲ့သတၱ၀ါျဖစ္ေလေတာ့၊ လူ ့လြတ္လပ္ေရးဟာ လူသားတို ့ရဲ ့ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ ပစၥည္းတရပ္ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ သေဘာတရားပဲ။ ဒီသေဘာတရားအရ လြတ္လပ္တဲ့ အခြင့္အေရးကို လူတိုင္းလူတိုင္း ကာကြယ္ရမယ္။ လိုအပ္လွ်င္ အသက္ေပးၿပီး ကာကြယ္အပ္တဲ့ အခြင့္အေရး ျဖစ္တယ္။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မေနရတဲ့ လူ့ဘ၀၊ နဖားႀကိဳး အတပ္ခံရတဲ့လူ ့ဘ၀ဆိုတာမ်ဳိးဟာ စိတ္ကူးထဲေတာင္ မထည့္အပ္တဲ့ လူ ့ဘ၀မ်ဳိး ျဖစ္တယ္။ လူဆိုတာဟာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ျပဳမူက်င့္ႀကံခြင့္ ရရွိႏိုင္မွ လူနဲ ့တူတယ္။ လူ့သိကၡာဂုဏ္အဂၤါနဲ ့ျပည့္စံုတယ္။
ဒါေပမယ့္ လြတ္လပ္ေရးဆိုတ့ဲအဓိပၸါယ္ကို အေကာက္မမွားေစရဘူး။ လြတ္လပ္တယ္ဆိုတာဟာ အရမ္းကာေရာ ကိုယ္ထင္ရာ ကိုယ္စိုင္းတယ္ဆိုတာနဲ ့နဲနဲမွ မတူဘူး။ ဒီအခ်က္ကို သတိၿမဲၿမဲထားရမယ္။ လူဟာ လူ ့အသိုက္အ၀န္းနဲ ့ေနထိုင္ေနသမွ် ကာလပတ္လံုး၊ လူ ့အသိုက္အ၀န္းမွာ ပါ၀င္ေနတဲ့ လူတိုင္းလူတိုင္းရဲ့ အခြင့္အေရးနဲ ့လြတ္လပ္မႈကို မထိခိုက္ေစရဘူး။ ဒီေတာ့ လူ ့လြတ္လပ္ေရးဆိုတာဟာ လူတိုင္းလူတိုင္းရဲ့ အခြင့္အေရးနဲ့လြတ္လပ္မႈကို မထိခိုက္ေစရဘဲ ျပဳမူက်င့္ႀကံႏိုင္ခြင့္ရွိရမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာသာျဖစ္တယ္။ ဒီအခ်က္ကို ၿမဲၿမဲႀကီး သတိ္ထားဘို ့ရွိတယ္။
(၂) ဒုတိယသေဘာတရားကေတာ့ ပထမသေဘာတရားက စီးဆင္းလာတဲ့ သေဘာတရား ျဖစ္တယ္။ ဒါကေတာ့ တျခားမဟုတ္ဘူး။
လူ ့လြတ္လပ္ရးဟာ လူသားတို့ရဲ့ပစၥည္းတရပ္ျဖစ္ရင္ ဒီလြတ္လပ္ေရးကို ထိန္းသိမ္းထားရမယ္။ အသံုးခ်ရမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာတရားဘဲ ျဖစ္တယ္။ ဘယ္လိုထိန္းသိမ္းရမလဲ၊ ဘယ္လိုအသံုးခ်ရမလဲ။ လူ ့ေလာကကို မွ်တေအာင္ တရားသျဖင့္ ျဖစ္ေစေအာင္ လုပ္ေပးတတ္တဲ့ ဥပေဒမ်ဳိးကို ျပဳတဲ့ ကိစၥမွာ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ တနည္းနည္းနဲ ့ ပါ၀င္ခြင့္ရွိေစရမယ္။ ဥပေဒအရ တိုင္းျပည္ကိုျဖစ္ေစ ၿမိဳ့ရြာကိုျဖစ္ေစ အုပ္ခ်ဳပ္စီမံခန္ ့ခြဲတဲ့ ကိစၥမွာ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ တနည္းနည္းနဲ ့ ပါ၀င္ခြင့္ ရွိေစရမယ္။ အဲဒီနည္းမ်ဳိးနဲ့ လြတ္လပ္ခြင့္ကို ထိန္းသိမ္းထားရမယ္၊ အသံုးခ်ရမယ္။
ဒီေတာ့ လြတ္လပ္ရးဟာ လူသားတို ့ရဲ ့ပစၥည္းတရပ္ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့အခ်က္၊ ဒီပစၥည္းကို ထိန္းသိမ္းထားရမယ္။ အသံုးခ်ရမယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ ဒီႏွစ္ခ်က္ဟာ ဒီမိုကေရစီရဲ ့အုတ္ျမစ္ျဖစ္တယ္လို ့ဆိုရလိမ့္မယ္။၊ ေကာင္းၿပီ ပထမအခ်က္ကို ဆင္ျခင္ၾကည့္ရင္ ဘာေတြ ့ရမလဲ။ လူ ့ေလာကမွာ အခ်ဳပ္အခ်ယ္ မရွိေစရဘူး။ နဖားႀကိဳး တပ္ထားျခင္း မရွိေစရဘူး။ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ လြတ္လပ္ရမယ္ဆိုတာ ဒီမိုကေရစီ၀ါဒမွာ ေတြ ့ရလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ လြတ္လပ္ေရးရွိရမယ္ဆိုတုိင္း အရမ္းကာေရာ ကိုယ္ထင္ရာကိုယ္စိုင္းခြင့္ရွိတယ္လို ့ မယူဆရဘူး။ လူတိုင္း လူတိုင္းရဲ ့လြတ္လပ္မႈကို မထိခိုက္ေစတဲ့ လြတ္လပ္ေရးမ်ဳိးသာ ျဖစ္ရမယ္။ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ ဒီလိုလြတ္လပ္ေရးမ်ဳိးဘဲ။
ဒီေတာ့ အယူအဆအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ စိတ္သေဘာထားအားျဖင့္လည္းေကာင္း မတူၾကေပမယ့္၊ ဒီလိုမတူၾကတဲ့လူေတြဟာ ဘာပဲလုပ္လုပ္ အတူတူတြဲၿပီး အလုပ္လုပ္ၾကမွျဖစ္မယ္ဆိုတဲ့ သေဘာဟာ အက်ဳံး၀င္ေနတယ္။ ဘယ္သူ့အေပၚမ်ာမွ ဗိုလ္မက်ရဘူး။ ဘယ္သူ့အေပၚမွာမွ ငါ့အႀကိဳက္လိုက္ၿပီး ငါတေကာ မေကာရဘူး။ ဒီမိုကေရစီကို ျမတ္ႏိုးတဲ့လူတိုင္းဟာ ဘာပဲလုပ္လုပ္ အခ်င္းခ်င္း ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္မႈရွိရမယ္။ သူ ့အႀကိဳက္ သူ ့အလို ကိုယ့္အလို ညွိႏိႈင္းၿပီး မွ်မွ်တတ ေဆာင္ရြက္ျခင္း ရွိရမယ္။ ဒါေတြဟာ ဒီမိုကေရစီရဲ ့သေဘာတရပ္ဘဲ။
ဒုတိယအခ်က္ကို ဆင္ျခင္ၾကည့္ရင္ ဘာေတြ ့ရမလဲ။ ဒီမိုကေရစီေလာကမွာ က်က်နန ဖြဲ ့စည္းထားတဲ့ ဥပေဒရွိရမယ္။ ဒီဥပေဒဟာ မိရိုးဖလာ ထံုးတမ္းစဥ္လာအရ လက္ခံလာခဲ့တဲ့ ဥပေဒမ်ဳိးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဥပေဒကေတာ့ မရွိလို ့ မျဖစ္ဘူး။ ရွိရမွာဘဲ။ ဘာျဖစ္လို့လဲဆိုေတာ့ ဒီမိုကေရစီေလာက ဆိုတာ ဒီဥပေဒေတြအေပၚမွာ ခိုင္ခိုင္မာမာႀကီး တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ေလာကမ်ဳိး ျဖစ္လို ့ဘဲ။ ဒီေလာကမ်ဳိးမွာ တဦးတေယာက္ရဲ့ ထင္ရာသေဘာအတိုင္း ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ေစရဘူး။ ဥပေဒရဲ့သေဘာအတိုင္းသာ ျဖစ္ေစရမယ္။ ဒါဟာလည္း ဒီမိုကေရစီရဲ ့ သေဘာတရပ္ဘဲ။ ဒီမိုကေရစီနဲ ့ ပတ္သက္ၿပီး ဒီအခ်က္ႏွစ္ခ်က္ရဲ ့ သေဘာကိုေပါက္ၾကရင္ ဒီမိုကေရစီရဲ ့အဓိပၸါယ္ဟာ အတန္အသင့္ရွင္းၿပီလို ့ယူဆပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီဆိုတာ လူ ့လြတ္လပ္ေရးကို ျမတ္ႏိုးလက္ခံတဲ့သေဘာတရား ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ လူ ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ဥပေဒျပဳတဲ့ကိစၥမွာေရာ၊ ဥပေဒအရ တိုင္းျပည္ၿမိဳ ့ရြာ အုပ္ခ်ဳပ္စီမံခန္ ့ခြဲတဲ့ ကိစၥမွာေရာ လူတိုင္းလူတိုင္း တနည္းနည္းနဲ ့ ပါ၀င္ခြင့္ရွိတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာတရား ျဖစ္တယ္။
ဒီသေဘာတရားေတြဟာ ဘယ္တုန္းက ေပၚေပါက္လာခဲ့သလဲ။ ဒီသေဘာတရားေတြအရ လြတ္လပ္စြာ ျပဳမူက်င့္ႀကံလိုတဲ့ ဒီမိုကေရစီ အခြင့္အေရးေတြဟာ ဘယ္လို တိုးတက္လာၾကသလဲ။ လူေတြဟာ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရးေတြ ရဖို ့အတြက္ ဘယ္လိုဒုကၡခံၿပီး ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကရသလဲ ဆိုတာေတြကို ကြ်န္ေတာ္ဆက္ၿပီး ေျပာခ်င္ပါတယ္။
Friday, August 14, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment